Quid, de quo nulla dissensio est?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed quid sentiat, non videtis. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Duo Reges: constructio interrete. Illud non continuo, ut aeque incontentae.

Age, inquies, ista parva sunt. Zenonis est, inquam, hoc Stoici. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; At, si voluptas esset bonum, desideraret. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles?

Non est igitur summum malum dolor.

Bonum integritas corporis: misera debilitas. Quae est igitur causa istarum angustiarum? Tria genera bonorum; Age, inquies, ista parva sunt. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Tollenda est atque extrahenda radicitus.

Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Haeret in salebra.

Quid de Pythagora? Cur iustitia laudatur? Peccata paria. Egone quaeris, inquit, quid sentiam? An nisi populari fama? Velut ego nunc moveor.

Non est igitur summum malum dolor. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Sic consequentibus vestris sublatis prima tolluntur. Beatus sibi videtur esse moriens.

Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Illa tamen simplicia, vestra versuta. Quare attende, quaeso. Ita nemo beato beatior. Et nemo nimium beatus est; Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant.

Proclivi currit oratio. Prodest, inquit, mihi eo esse animo. At eum nihili facit; Et quidem, inquit, vehementer errat; Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Sed ad bona praeterita redeamus.

Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Urgent tamen et nihil remittunt.

Cur post Tarentum ad Archytam?

Non est igitur voluptas bonum. Eaedem res maneant alio modo. Et nemo nimium beatus est; Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas?